जन्मजात खाण्याची आवड. त्यात घरी आज्जी-आई यांना साक्षात अन्नपुर्णेचं वरदान लाभलेलं. हे कमी की काय म्हणुन बाबा आणि माझे मातुल हे सुद्धा बल्लव. मग हे खाण्या खिलवण्याच वेडं माझ्या रक्तात उतरल नसत तरच नवल. माझ्या अनेक आंतरजालीय स्नेह्यांच्या प्रोत्साहनाने प्रेरित होऊन मी ह्या ब्लॉगचा श्रीगणेशा करतोय. या ब्लॉगसाठी समर्पक नावं सुचवणार्‍या माझ्या दिदीचा आणि प्राजुताईचा मी आभारी आहे.

Tuesday, 25 March 2014

स्टफ्ड चीज ब्रेड






काल फार दिवसांनी काही तरी झँटमॅटीक करायची हुक्की आली होती. म्हटलं आलीये लहर तर काही तरी करुच.
लेकीला चीज प्रकार फार आवडतो. पिझ्झा म्हणजे तिचा जीव का प्राण. मग त्याच्या जोडीने येणारे स्टफ्ड ब्रेड, गार्लीक ब्रेड हे प्रकारही. वार्षीक परीक्षा नुकत्याच आटोपल्याने आत्तापासुनच मे महिन्याच्या सुट्टीचे वेध लागलेत. तर ती येण्या पुर्वी एखादी रंगीत तालिम करावी म्हणुन हा प्रयत्न. (हो आयत्या वेळी लेकी समोर पोपट नको व्हायला.)

धो.सु. : हेल्थ काँशस मंडळींनी या ओळीच्या पुढे स्क्रोल करू नये. तरीही अट्टाहासाने खाली पाहिलंत किंवा वाचलच आणि जर तुमच्या तब्येतीला काही अपाय झाला तर त्या बद्दल अस्मादिक जबाबदार असणार नाही.

साहित्य :
ब्रेडसाठी






दोन वाट्या मैदा.
१ चमचा साखर.
१ ते १.५ मोठा चमचा यीस्ट.
२ चमचे तेल.
चवी नुसार मीठ.
गरजे नुसार कोमट पाणी. (अंदाजे पाऊण वाटी.)
बारीक रवा (ब्रेड लाटताना.)
स्टफिंगसाठी 



मॉझ्झरेला / चेडर चीज
कांद्याची पातं बारीक चिरलेली.
१ चमचा लसुण पावडर
१ चमचा बटर
चिली फ्लेक्स
एका अंड्यातला पांढरा भाग.



habanero peppers. ही अती जहाल असते.
त्यामुळे तिचा तिखटपणा कमी करण्यासाठी थोडं व्हिनेगर.
मिरचीच्या चकत्या करुन त्या व्हिनेगरमध्ये मुरत ठेवाव्या.

कृती :



खोलगट भांड्यात मैदा घेऊन त्यात यीस्ट, साखर, मीठ, १ चमचा तेल घालून मिश्रण हातानं एकत्र करून घ्यावं.
नंतर त्यात गरजे नुसार थोडं थोडं कोमट पाणी घालत पीठ मळुन घ्यावं. थोडं सैलसरच ठेवावं.



पीठ किमान १० मिनीटं तरी तिंबून घ्यावं. वरुन तेलाचा हात लावून भांडं उबदार कोपर्‍यात किंवा (फक्त दिवा पेटतो त्या तापमानाला) ओव्हनमध्ये ३०-४० मिनीटं ठेवावं. तेवढ्या वेळात ते किमान दुप्पट फुलून येईल.



फुलून आलेलं पीठ हलक्या हाताने मळुन घ्यावं. फार जोर लावू नये.
थोडा रवा पसरवून त्यावर पीठाचा गोळा ठेऊन त्याची जरा जाडसर पोळी लाटुन घ्यावी. (अंदाजे ३/४ सेमी जाड.)



आंड्यातला पांढरा भाग आणि बटर एकत्र फेटुन घ्यावं. लाटलेल्या पोळीवर ते मिश्रण ब्रशने लावावं.
अर्ध्या भागात मॉझ्झरेला चीज पसरवावं. त्यावर मिरचीच्या फोडी रचाव्यात. कांद्याची पातं. तिखट आवडत असल्यास चिली फ्लेक्स टाकावे.
सामिष आवडणार्‍यांनी चिकनचे शिजवलेले तुकडे वा मी वापरलय तसं सॉसेजेसच्या चकत्या वापरायला हरकत नाही.
शाकाहारी मंडळींनी परतेलेले मश्रूम वापरले तरी चालेल.



वरुन परत चीज पसरवावं.



पोळीचा वरचा भाग दुमडून करंजी सारखा आकार द्यावा, आणि कडा हाताने दाबून सिलबंद करुन घ्याव्या.
पिझ्झा कटरने वा सुरीने उभे काप द्यावे. आणि वरुन परत अंड्+बटरच्या मिश्रणाचा ब्रश फिरवावा.
एकीकडे ही तयारी चालू असतानाच ओव्हन १८०°C वर १० मिनिटं प्रीहिट करुन घ्यावा.



वरून थोडी कांद्याची पातं, लसणाची पावडर भुरभुरावी. आणि मग ती संपुर्ण आरास बटर पेपरला किंचीत बटर लावून बेकिंग ट्रेवर ठेऊन, ट्रे ओव्हनमध्ये सारावा.



साधारण २० ते २५  मिनीटांनी ब्रेड तयार होईल. (मधे-मधे लक्ष ठेवावं.) वरुन थोडंस चीज भुरभुरावं आणि ओव्हन बंद करुन ब्रेड त्यात ५ मिनीटं ठेवावा. 





हा पदार्थ थंड झाल्यावर तेवढी लज्जत रहात नाही.  तेव्हा ओव्हन मधुन बाहेर आल्या आल्याच त्यावर तुटुन पडावं.

Sunday, 26 January 2014

अळूचं फदफदं

गेल्या आठवड्यात पहिल्यांदा इथे भाजी मार्केटमध्ये अळूचं पान पाहिलं तेही कचरर्‍यात पडलेलं. इथले लोक अळूच्या पानांना काय म्हणतात ते माहित नसल्याने मग त्याच्याकडे बोट दाखवून विक्रेत्याला विचारलं की ही पानं कुठेशी मिळतील? त्यावर म्हणाला ही आम्ही विकत नाही कोथिंबीरीसारख्या भाज्या ने-आण करताना पॅकिंग म्हणुन वापरतो. मग त्याला विचारलं पुढल्यावेळी माझ्यासाठी थोडी वेगळी आणशील का? तर त्याने शुक्रवार पर्यंत थांबायला सांगीतल. त्याचा फोन नंबर घेऊन ठेवला आणि गुरुवारी त्याला पानं आणण्याची आठवण करुन दिली. परवा त्याने कबुल केल्या प्रमाणे पानं आणुन दिली. आपल्याकडे तशी ही बारामाही असणारी पानं पावसाळ्याच्या आस पास बाजारात सर्रास दिसतात. गावाला मात्र घरी अंगणात-परसदारी मोकळी जागा असल्यानं वडीचं आणि भाजीचं अळू नेहमी असतं.
शुक्रवारी पानं मिळतीलच ही खात्री होती म्हणुन फदफदं करायचा बेत फिक्स होता. दोन दिवस आधीच वाल भिजत घातले होते. शनिवार पर्यंत मोडही आलेले. आईला फोन करुन एकादा पाककृतीची उजळणी करुन घेतली. हो आयत्यावेळी पोपट नको व्हायला काय? Wink

साहित्य : 



१ वाटी/बाऊल बिरडं. (सोललेले वाल)
१ नग मध्यम आकाराचा कांदा
५-६ अळूची पानं देठां सकट
१-२ हिरव्या मिरच्या



वाल नसले तर चणे/ चणाडाळ ही चालेल.



फोडणीसाठी : तेल, मोहरी, हिंग, असल्यास कडीपत्याचं पान.
१/२ चमचा हळद, १ चमचा लाल तिखट, १ चमचा गरम मसाला, २ पेर दालचीनी, १ १/२ चमचा आलं-लसुण पेस्ट.
चिंच-गुळ, मीठ स्वादानुसार.

कृती : 



अळूची पानं बारीक चिरुन घ्यावी. देठाची सालं काढून त्याचे ही बारीक तुकडे करुन घ्यावे.
मिरच्यांना उभा चर देऊन तुकडे करुन घावे. कांदा मध्यम,लांब-उभा चिरुन घ्यावा.



मोहरी, मिरची, कडीपत्ता, हिंग यांची फोडणी करुन त्यात कांदा, हळद टाकुन परतावं.
नंतर त्यात अळूचे देठ आणि चिरलेली पानं घालावी. लाल तिखट, किंचीत मीठ भुरभुरुन एकत्र करावं.



अळूची पानं थोडी बसली की मग त्यात आलं-लसुणाची पेस्ट टाकावी, गरम मसाला, दालचीनीची वाटुन टाकावी.
नंतर त्यात बिरडं घालुन हलक्या हातानं सगळं एकत्र करुन घ्यावं. चवी नुसार मीठ घालावं.



थोडंस पाणी टाकून, वर झाकण आणि त्यात पाणी ठेऊन मंद आचेवर भाजी शिजत ठेवावी. (चणा असेल तर कुकरला लावली तरी चालेल, पण बिरड्याचं अगदीच पीठ होऊन जातं तेव्हा शिट्या घेताना काळजी घ्यावी.)
वाल संपुर्ण शिजले की मगच त्यात चींचेचा कोळ आणि गुळ टाकुन पुन्हा उकळी आणावी. रस भाजी हवी असल्यास गरजे नुसार पाणी वाढवावं किंवा मग आटवावं.

  

 .


पराठा अन वाफाळत्या भातासोबत ताट वाढलय.
आज साधाच बेत आहे, या जेवायला. Smile

Thursday, 23 January 2014

कुंग पाऊ चिकन





सध्या मिपाचे धुरंधर बल्लव आणि अन्नपुर्णा एकदम फुल्टू जोमात आले आहेत. त्यांचा दांडगा उत्साह पाहुन मृतवत असलेल्या आमच्या उत्साहाला पालवी न फुटती तर नवलंच.
त्यामुळे तो उत्साह मावळायच्या आत, घरात जे काही पदार्थ सापडले त्यांचा उपयोग करुन हे कडबोळं केलेलं आहे. वर पाककृतीचं नाव 'कुंग पाऊ चिकन' असलं तरी मुळ पाककृती अगदी १००% अश्शीच असते असा माझा बिल्कुल दावा नाही. काही पदार्थ कमी जास्त झाले असतील तर तो अपराध उदार मनानं पोटात घ्याल अशी खात्री आहे.
चला तर घरात काय काय कच्चा माल सापडला ते पाहू....




श्वेत वारुणी (व्हाईट वाईन), तिळाचं तेल, सोया सॉस, व्हिनेगर, (प्रत्येकी २-३ मोठे चमचे)
प्रत्येकी एक कांदा, भोपळी मिरची मोठे कापलेले.
पातीचा कांदा, लसुण, आलं, भाजलेले शेंगदाणे (मुठभर)
२ लाल सुक्या मिरच्या. तीळ, साखर, कॉर्न स्टार्च.
चवी नुसार मीठ.
हो आणि मुख्य म्हणजे (बोनलेस) चिकन साधारण १/२ किलो.
(एकवेळ एखाद्या इमामाच्या घरात कुराणाची प्रत नाही सापडायची पण या गणाच्या घरात चिकन सापडणार नाही, ये कदापी हो नही सकता.
-इति. आमचे मित्रगण.)
असो.



सगळ्यात आधी चिकनचे मध्यम आकारेच तुकडे करुन ते स्वच्छा धुवून, निथळवून घेतले. त्यात प्रत्येकी १ मोठा चमचा तिळाचं तेल, सोयासॉस, व्हिनेगर, वाईन, कॉर्न स्टार्च, किंचीत मीठ हे सगळे जिन्नस मिसळुन, चिकन झाकून फ्रीजमध्ये २०-३० मिनीटं मुरत ठेवलं.



दुसर्‍या एका बाऊलमध्ये उरलेलं तिळाचं तेल, सोयासॉस, व्हिनेगर, वाईन, कॉर्न स्टार्च, कोल्हापुरी ठेचा (हा आयत्यावेळी घातला) हे सगळं एकत्र करुन घेतलं.



एका नॉन्स्टीकच्या भांड्यात चमचा भर तेलात थोडं आलं-लसुण परतुन, मुरवलेलं चिकन मध्यम आचेवर शीजवून घेतलं.




चिकन शिजल्यावर ते एका दुसर्‍या भांड्यात काढुन त्याच कढईत, बारीक चिरलेलं आलं लसुण, लाल मिरची परतुन घेतली.
आलं लसणाचा खमंग वास आल्यावर मग त्यात कांदा आणि भोपळी मिरची टाकुन परतुन घेतलं. कांदा गुलाबी झाल्यावर मग त्यात वर तयार केलेलं मिश्रण टाकून आच मंद करुन परतलं. अगदीच सुकं सुकं झाल्याने खाली लागेल की काय या भितीनं किंचीत पाणी घातलं.



साधारण एक हलकीशी उकळी आल्यावर मग त्यात चिकन आणि कांद्याचीं पातं घातली. हलक्या हाताने सगळं एकत्र केलं.
वरुन भाजलेले शेंगदाणे, तिळ टाकाले.

 .




गरमागरम न्युड्लस सोबत ओरपायला घेतलं.
वाटल्यास फ्राईड राईस सोबतही वाढता येईल.

Saturday, 13 July 2013

पेरी-पेरी (बटरफ्लाय) चिकन


ईथे बाहेर मस्त धो धो पाऊस कोसळतोय. काही तरी झणझणीत चापायची इच्छा होतेय.
आज फार दिवसांनी मुड ही लागलाय. (त्यात आम्ही वार पाळत नसल्याने आम्हाला एक संकष्टी सोडली तर सगळे दिवस सारखेच.) त्यामुळे आमचा शनीवार वैगरे काही नाही.

काय मग करायची का सुरवात?

पेरी पेरी सॉस
साहित्यः



लाल मिरच्या (मिरच्यांची संख्या त्यांच्या तिखटपणाच्या तीव्रतेवर अवलंबून.)
मी habanero peppers वापरल्यात.
एक लहान कांदा.
एक गड्डा लसुण.
एका लिंबाचा रस.
२ लहान चमचे काळीमीरी पुड
३ मोठे चमचे पेपरीका (नसल्यास काश्मीरी लालतिखट) याने रंग चांगला येतो.
१/२ कप व्हिनेगर.
१/२ लहान चमचा साखर (ऑप्शनल. व्हिनेगरचा उग्रपणा कमी करण्यासाठी.)
१/२ कप तेल. (ऑलिव्हच असल्यास उत्तम)
चवी नुसार मीठ.

कृती :



मी वापरलेल्या मिरच्या अतीजहाल असल्यामुळे त्यांचा तिखटपणा थोडा कमी करण्यासाठी व एक स्मोकी फ्लेवर देण्यासाठी मी या मिरच्या शेगडीवर भाजुन आणि नंतर सोलून घेतल्या.

..

(कांद्याचा कच्चटपणा घालण्यासाठी कांदा थोडा परतुन घेतला होता.)
सॉससाठी म्हणुन लागणारे सगळे पदार्थ मिक्सरमध्ये वाटुन घेतले.

.

तयार सॉस बाटलीत बंद करुन फ्रीजमध्ये ठेवल्यास ४-५ आठवडे सहज टिकतो.
शक्य असल्यास हा सॉस आदल्या दिवशी करुन ठेवावा. मुरल्यावर याची चव अधीक खुलते.
कोंबडी स्वच्छ धुवून घेतली. तिच्या पाठीच्या कण्याकडचा भाग खालील चित्रफितीमध्ये दाखवल्या प्रमाणे कापून टाकला. (सुपसाठी स्टॉक बनवायचा असल्यास याचा काढुन टाकलेल्या भागाचा वापर करता येईल.)


चिकन ब्रेस्टमध्ये असणारं हाड/कुर्चा काढुन टाकल्यास चिकन एकदम फ्लॅट होतं.


..



कोंबडीला चरे देऊन चवी नुसार मीठ भुरभुरलं. तयार असलेला पेरी-पेरी सॉस लावून किमान ३-४ तास मुरत ठेवलं.

..

ओव्हन १० मिनिटं २००°C वर प्रीहिट करुन घेतला. आणि नंतर मुरवलेली कोंबडी आत अंदाजे ६०-८० मिनीटं शिजत ठेवली. (कोंबडीच्या आकारावर शिजण्यासाठी लागणारा वेळ कमी जास्त करावा.)

.

चियर्स.